Vandaag is het 'Dia di Betico' oftewel Betico dag. De geboortedag van Betico Croes, de 'vader van het onafhankelijke Aruba', wordt gevierd. Een nationale feestdag die dit jaar op zaterdag valt, dus een extra vrije dag zit er niet in.. ;-). Wat levert het ons dan wel op? Vooral veel vrolijke muziek waarvan we tot hier op de porch kunnen genieten. Aangezien de plaats waar wij wonen, Santa Cruz, de thuishaven van Betico Croes was komen er een eindje verderop bij zijn standbeeld (naast zijn geboortehuis) mensen samen. Er staan eetstands, dus er wordt lekker gegeten en gedronken. En dus veel muziek gemaakt. Bij veel huizen wordt er gevlagd en ook veel auto's rijden rond met de Arubaanse vlag op het dak. Die autovlaggetjes zie je in Nederland toch eigenlijk alleen maar als oranje aan een groot toernooi meedoet... Je ziet wel dat het al wat langer geleden is dat wij voor onze vrijheid hebben moeten vechten...
Nee, vandaag vieren wij geen feestje, er wordt hard gewerkt! Er is potgrond gekocht en een aantal stekjes dat al een tijdje met de voeten in het water stond is nu eindelijk in de aarde gezet. Kevin heeft afgelopen week het onkruid uit de tuin verwijderd (en er stond nogal wat...) en maakt vandaag 'plasgootjes' rond de mangostruiken en palmen, zodat het water dat hij ze geeft niet gelijk wegloopt. Dat we daar niet eerder aan hebben gedacht... Ja, er moet weer dagelijks bijgevoerd worden, want het lijkt erop dat de regentijd op zijn einde loopt, zo niet geëindigd is sinds vorige week.
Wie ook nog steeds (bij)gevoerd worden dat zijn de dieren van de huisbaas. Komende dinsdag komt huisbaas George terug uit Nederland. Wij hebben dan drie weken lang de poezen en honden van eten en aandacht voorzien. Officieel zijn er anderhalve kat (die ene heeft maar één oog dat werkt, één goed oor en een soort verschrompeld bloemkooloortje, een halve staart waarvan het uiteinde regelmatig bloedt en af en toe vieze plekken op zijn lijfje. Maar je moet hem wel lief vinden...) en één hond, maar er loopt nogal eens wat aan, dus soms staan er twee of drie honden te wachten op natje/droogje.
De officieelste kat, Mimi, lijkt Kevin in de afgelopen weken van zijn kattenvrees afgeholpen te hebben. Of, zoals Esther in de traditie van de film 'Finding Nemo' opmerkte: 'Cats are friends!' Vorige week plaatste ik al een foto van Kevin aan tafel en kat aan andere kant op tafel, vandaag heb ik helemaal een mooie voor jullie in petto!
En... afgelopen vrijdag zijn Kevin's papieren naar Dimas (Arubaanse IND) gebracht. Nu zou het eigenlijk nog zo'n zes weken moeten duren, of meer, voor zijn werkvergunning afgeleverd wordt, maar volgens de mevrouw die alles regelt als Kevin er maar hard genoeg achteraan zit en in haar nek hijgt, kan het volgende week donderdag zelfs al geregeld zijn! U begrijpt dat wij nog een slag om de arm houden...
Toch al een beetje vooruitlopend op het eventuele heuglijke feit van hier legaal te mogen werken nam Kevin gisteren contact op met de meneer die hem een paar maanden geleden zo had willen aannemen. Helaas... die baan is inmiddels (uiteraard) bezet... sommige dingen gebeuren dan wèl weer snel... Dus, op zoek naar werk, maar nu wel (bijna) met een vergunning op zak!
Goed, vanaf de porch, blik op schoongemaakte tuin, nieuwe net verpotte Foxtailpalm voor de neus en Hooiberg in de verte, zeggen we weer gedag (vooruit dan; èn met biertje en roseetje voor ons op tafel, wel eerlijk en volledig berichten natuurlijk...).
Òp naar het bezoek van pap en mam in maart! Alhoewel er vast voor die tijd nog een berichtje van ons komt.
| zieltogende Mimi |
| ultimate challenge: liefhebbende kopstoot |
![]() |
| nursery: netelsoort, anti-muggenjeuk-plantje, watermeloenstekjes van Lex, Lipstickpalmstekje van Henry en 'leeg' potje waarin hopelijk courgetteplantjes verschijnen |
![]() |
| Foxtailpalm (ook van Henry) in pot op terras gezet |
![]() |
| 'plasgootje' bij mangostruik |
![]() |
| oppashond Mac zoekt verkoeling |
![]() |
| werk aan 'plasgootje' |
En tot slot: ken je dat, dat je ruikt dat er bij de buren iets heerlijks klaargemaakt wordt? Dat het water je in de mond loopt... En dat het dan geweldig is als de buurvrouw je een uurtje later een bord met zelfgemaakte roti voor komt zetten... :-)















