Wikken en wegen?

Wikken en wegen, dat was het de afgelopen dagen. Wat mag mee, wat blijft in Nederland achter, wat gaat definitief de deur uit. In eerste instantie lijkt het erg moeilijk afstand te doen van bepaalde spullen, maar eigenlijk is het helemaal niet dramatisch.
Het gros van wat je om je heen verzamelt in de loop der jaren kan zonder pardon opzij worden geschoven naar de afdeling 'weg ermee'; de kast van een leerkracht kan binnen no-time uitpuilen met kaarsenhouders, geuroliehouders, bekers... Ooit cadeau gedaan vanuit een goed hart, maar je hebt geen flauw idee meer van wie het kwam.
De kledingkast levert nauwelijks problemen op; winterkleren gaan bij pap en mam 'in de stalling', zomerkleren gaan mee (en af en toe iets waar de gaten al invallen gewoon weggooien als Kevin niet kijkt...). Boeken... waar Kevin een probleem heeft met het wegdoen van kleding is mijn zwakke plek de boekenkast... Maar na een eerste schifting van de collectie blijft er genoeg over om van te genieten. Bovendien moeten alle kinderboeken mee omdat ik nog helemaal niet weet welke klas ik krijg, daar valt dus weinig in te schiften :).

Vandaag kwam de meneer van het verhuisbedrijf. Blijkt dat we genoeg gewikt hebben. We zitten ruim onder de limiet van het aantal kuub dat mee mag. Gelukkig maar dat er niet wordt gewogen... anders zou ik toch nog in die kinderboeken moeten gaan schiften...

Geplande verhuisdag: donderdag 25 juli. Aan het einde van die dag zal ons huis leeg zijn, uitgezonderd van wat spullen die niet mee gaan (dus... mocht je nog een klaptafeltje of een televisiemeubel kunnen gebruiken, ze horen bij de afdeling 'mag gratis en voor niks weg'). En vanaf die dag tot ons vertrek zoeken wij nog een bed...