Het avontuur is gestart!

Daar gaat 'ie dan, vanaf nu komen de berichten uit Aruba!

Als ik dit schrijf is het half 4 in de middag, de tweede volle dag dat we hier zijn. De zon schijnt (nadat het vanmiddag, jawel, geregend heeft) en de wind waait krachtig. Tijd om het thuisfront bij te praten.

De laatste week thuis was hectisch (de verhuizers pakken razendsnel om je heen de boel in en jij vraagt je af of je je paspoort al uit dat kastje had gehaald), gespannen (sleuteloverdracht van ons huis, gelukkig verzekerde de Britse huurster dat ze met 'good care' op ons huis zou passen...), emotioneel (afscheid hier, afscheid daar, niet teveel bij nadenken) en gezellig (logeren bij pap en mam en een lekkere barbecue met ons viertjes als 'laatste avondmaal').

Donderdag 1 augustus, de dag waar we zo lang naartoe leefden. Door pap en mam naar Schiphol gebracht waar Esther ook nog als verrassing kwam uitzwaaien. We waren lekker op tijd.

Bij de incheck bleek dat we maar 1 koffer p.p. mee mochten nemen dus volgde de grote wisseltruc met toiletspullen uit de grote reistas in de koffer en kleding uit de koffer in de grote reistas. Die nu als handbagage diende. Hoorde ik eindelijk ook eens bij die mensen die ik anders zo 'bestraffend' aankeek; hoe kun je nu een koffer als handbagage meenemen, houd je toch in... 

Met het geduw en getrek bij de incheck was er zoveel tijd voorbij gegaan dat dat 'lekker op tijd' inmiddels betekende dat we gelijk in de rij voor de douane konden aansluiten. Het afscheid was dus snel snel, geen tijd meer om samen koffie te drinken... maar goed, dan was het maar voorbij, toch?

Aan de andere kant van de Atlantische Oceaan bleek dat het gedoe bij de incheck nog een staartje kreeg; de koffer van Kevin stond nog in Amsterdam...

Papieren invullen dus. En alleen maar zwaaien naar Ron en Lex die ons stonden op te wachten maar in steeds meer tijdnood kwamen omdat ze ook nog een fotoshoot hadden van een bruiloft. We konden dus niks anders doen dan gebaren dat we elkaar later nog zouden zien...

En dat is die eerste avond helemaal goed gekomen hoor. We hebben met ons vieren lekker saté gegeten in het restaurant waar we vorig jaar ons verblijf afsloten. Ron en Lex hadden een overlevingspakketje samengesteld zodat we vrijdagochtend niet gelijk op een houtje hoefden te bijten. Wat achteraf bezien niet helemaal nodig was... want na een eerste goede nacht (om half 5 wakker, hallo jetlag!) werden we opgehaald voor een lekker ontbijt bij Moomba Beach, de plek waar we vorig jaar ons verblijf startten :).

Wat hebben we zoal nog meer gedaan:

- autootje gehuurd voor de komende maand 

- kennisgemaakt met de buren (ook hier voor SKOA)

- de grote Super Food supermarkt (oftewel 'hallo Jumbo'!) bezocht 

- de koffer van Kevin van het vliegveld gehaald

Vandaag is dag twee. Kevin en ik hebben de kaart goed bestudeerd (google maps, fijn!) en konden nu zelf de weg naar de supermarkt vinden.  Gelijk binnen geweest bij de DA-drogist, de Pearl èn de Bruna gespot... De eerste was is gedaan en hangt in het stijve briesje te drogen. Ook gezellig zitten kletsen met nog drie nieuwe collega's van de lichting die gisteravond aankwam (met de koffer van Kevin...). 

We proberen een beetje te settelen. Het is een vreemd idee dat we hier voorlopig zijn om te blijven. Ik bekijk het eiland met andere ogen nu, want het moet 'thuis' gaan worden. Op aanraden van Ron en Lex genieten we nu nog van een minivakantie en doen niet te veel. Vanaf maandag is er werk aan de winkel. Wat dat precies is weten we nog niet... er moet veel geregeld worden en we zullen beginnen bij het kantoor van SKOA. Waar ik me een beetje zorgen maakte (ik had nog niks gehoord over het hoe en wat, maar misschien wil ik te snel...? duhhh!!) blijkt dat nergens voor nodig te zijn; alleen degenen met een contract voor één jaar hebben al afspraken. Alle andere collega's die ook voor drie jaar tekenen weten nog nergens van. Blijkbaar hoort dat zo ;).

Hieronder een paar fotootjes van deze eerste dagen. Nog geen turqooise zee dames en heren, daar hebben we onze voeten nog niet eens in gestoken. Maar rustig aan, daar hebben we nog jaaaaren de tijd voor!

Kleding nog op Schiphol... fijn t-shirt van Lex gekregen :)

Bij ons voor de deur